Self-hosted

Self-hosted kurulumda uygulama, veritabanları ve kuyruk sizin altyapınızda çalışır. Veri hiçbir aşamada sizin kontrolünüz dışına çıkmaz; model ve gömme sağlayıcı yapılandırması da sizin tarafınızda kalır.

Bu, veri yerleşimi konusunda katı gereksinimi olan kuruluşlar için belirleyici olabilir. Kamu, savunma, sağlık ve bazı finans senaryolarında verinin ülke sınırları içinde kalması sözleşme düzeyinde zorunlu olabilir.

Ürün davranışı değişmez: aynı asistan yapısı, aynı kapsam ayrımı, aynı rol modeli çalışır. Değişen şey, bileşenlerin nerede çalıştığı ve kimin işlettiğidir.

Kontrolün bedeli sorumluluktur. Yedekleme, sürüm yükseltme, kapasite planlaması, izleme ve güvenlik yamaları self-hosted kurulumda sizin ekibinize geçer.

Bu kalemler tek tek küçüktür ama sürekli bakım gerektirir. KOBİ ölçeğinde ayrılmış bir altyapı ekibi olmadığı için yük genelde tek bir kişiye biner; o kişi ayrıldığında sistem sahipsiz kalabilir.

Karar verirken lisans maliyetinin yanına bu işletme maliyetini de yazmak gerekir. Çoğu durumda toplam sahip olma maliyeti, bulut kurulumun üzerine çıkar; buna rağmen veri yerleşimi gereksinimi bunu haklı kılabilir.

Self-hosted kararı bir tercih değil, bir gereksinim olduğunda doğrudur. Sözleşme, mevzuat veya müşteri talebi veriyi dışarı çıkarmayı yasaklıyorsa başka seçenek yoktur.

Buna karşılık karar yalnızca “daha güvenli hissettiriyor” gerekçesine dayanıyorsa yeniden düşünülmelidir. Kötü işletilen bir self-hosted kurulum, iyi işletilen bir bulut kurulumdan daha risklidir; güncellenmeyen bileşenler zamanla açık bırakır.

Ara bir yol da vardır: veri yerleşimi gereksinimi yalnızca gömme tarafındaysa, gömme işlemi kendi altyapınızda çalıştırılıp geri kalan bileşenler bulutta bırakılabilir.

Karar her zaman ikili değildir. Veri yerleşimi gereksinimi yalnızca belirli bir katmanı ilgilendiriyorsa, o katman kendi altyapınızda çalıştırılıp geri kalanı bulutta bırakılabilir. Gömme işlemi bunun en yaygın örneğidir.

Bu yaklaşım, tam self-hosted kurulumun işletme yükünü almadan gereksinimin karşılanmasını sağlar. Değerlendirme yaparken gereksinimi katman katman yazmak — hangi veri nerede durmalı, hangi işlem nerede çalışmalı — bu orta yolun mümkün olup olmadığını ortaya çıkarır ve çoğu zaman maliyeti belirgin biçimde düşürür.

Bu değerlendirmeyi yaparken sorulacak tek soru şudur: gereksinim veriyi mi yoksa işlemeyi mi kapsıyor? Yanıt çoğu zaman yalnızca birini işaret eder ve orta yolu mümkün kılar.